Playa de Sonabia, al naargelang de bron ook Playa de Valdearenas of Playa de la Ballena genoemd, was voor ons één van de mooiste en meest authentieke stranden die we tijdens onze Noord-Spanjevakantie bezochten. Het is een hooguit 600 meter brede zandige baai, ingebed tussen imposant hoge rotsen die oprijzen uit het turquoise zeewater. De rotspartij links van het strand is de hoogste van de hele regio (490 meter boven zeeniveau). Ze herbergt een kolonie gieren ; het is genieten wanneer die, zo af en toe, boven de rotsen en het strand komen zweven. Voor de liefhebbers : een wandelpad dat vertrekt achter het strand brengt je tot op de top van de rots ... geen tocht om aan te vatten op je teenslippers !
Het strand is wat je kan noemen 'clothing optional'. Op de dagen dat wij er waren, recreëerde 40 tot 60% van de bezoekers er naakt.
Misschien toch één minpuntje : de vele loslopende honden op het strand. Al komt dat minpunt eerder toe aan de baasjes die hun viervoeters beter aangelijnd zouden houden. Wij vonden het vervelend, de Spanjaarden leken er minder zwaar aan te tillen.
Op Playa de Sonabia kom je vanuit het dorp Sonabia. Je rijdt het kleine dorp door en wordt automatisch naar de strandparking geleid. Van daaruit is het nog 500 meter gaan. Let wel : op drukke zomerdagen kan de parking snel volzet zijn. Bovendien kunnen er enkel personenwagens komen : een hoogtebegrenzer bij het binnenrijden van het dorp belet de toegang aan campers en andere voertuigen hoger dan 2 meter.
Het dorp Sonabia zelf heeft, behalve 2 barretjes en een restaurant, aan de toerist weinig of niets te bieden. Het lijkt zich zelfs wat van het toerisme af te keren, wat op zich al een verdienste is tussen andere toch meer verstedelijkte kustdorpen in de omgeving.Meer recensies van Marc en Karin (5)